korteanton.bsky.social
@korteanton.bsky.social
Scan to open this profile on your phone (web or native apps)
Currently reading
2 booksFinished
25 booksWant to read
25 booksDid not finish
0 booksNothing on this shelf yet.
Activity
August 2026
Geen touw aan vast te knopen. Prententieus maar volledig mislukt. De historische feiten aan het begin van ieder hoofdstuk proberen het een megalomaan boek te maken. Door de verschillende perspectieven raak je de weg kwijt en is het niet duidelijk wie er aan het woord is. <br/>Deze poging tot een grootse, meeslepende roman is mislukt.
3,5 ster. Een feel-good boek. Het boek is geschreven vanuit de ogen van een kind. Na 200 bladzijdes begint die schrijfstijl een beetje te vervelen. Er komen veel kolderieke situaties voor waarom ik hard kon lachen. Soms iets teveel slapstick, maar toch knap om die situaties duidelijk te kunnen opschrijven. Andere momenten zijn ontroerend zonder zoetsappig te worden. <br/>3,5 ster!
Tijdens mijn vakantie heb ik "Het boek ont" gelezen, van Anton Valens. Dit was nou echt een goed boek dat me vaak aan het lachen maakte.<br/>In het kort: een vriendschap ontstaat doordat een aantal Groningse kerels elkaar steunt bij het openen van de post.<br/><br/>Iets langer: Isebrand heeft een niet al te spannend leven. Sinds hij ontslagen is bij een callcenter<br/>brengt hij zijn dagen door met een baantje bij een ondergronds toilet, ondersteuning bieden bij het schrijven van een boek en het schoonmaken van het balkon van zijn moeder. Hoogtepunten uit zijn leven zijn de avonden met Man&Post, waar Isebrand voorzitter van is. Man&Post is een groep mannen die elkaar helpt met het openmaken van de post. Iedere deelnemer heeft zo zijn redenen om de post links te laten liggen.<br/>Het groepje bestaat uit Jean-Luc, Boudewijn, Sylvio en Meckering. Stuk voor stuk zijn het niet de meest sprankelende persoonlijkheden, behalve Meckering. Dat is een dominante, energieke, succesvolle optiehandelaar die toevallig bij Man&Post is komen aanwaaien. Isebrand helpt hem met het schrijven van een boek over de betekenis van het voorvoegsel ont- in woorden als ontwaken, ontslaan etc.<br/><br/>Deze ingrediënten zullen niemand overhalen om Het boek ont te gaan lezen, maar juist het kneuterige maakt het een waanzinnig leuk boek. Ik vond vooral de vergaderingen van Man&Post en de monologen van Isebrands voorman van het ondergrondse toilet erg grappig om te lezen. Gedurende het hele verhaal komt zijn haat jegens de vrouwelijke manager die hem ontsloeg terug. Het einde van het boek staat naar mijn idee een beetje los van het verhaal. Zonder al te diepzinnig te worden, is de essentie misschien wel de leegte van het bestaan van een semi-werkloze, licht depressieve Groninger.
Erg vermakelijk boek. Vlot geschreven met veel humor. Het is een beetje geschreven in de stijl van Jonathan Franzen (het verschil met Franzen is dat zijn karakters iets meer diepgang hebben). <br/>Ieder hoofdstuk is geschreven vanuit het perspectief van een ander gezinslid. Veel ongemakkelijke situaties waarin iedere familie zich in meer of mindere mate zal herkennen. Het hield mij in ieder geval een spiegel voor. Welke van de drie zoons lijkt het meest op mij?
Op een zijn typische manier neemt Valens de pseudo-creatievelingen op de hak. Zijn karakters doen vaak aan Seinfeld denken
Detlev is schrijver en parkeerwacht. Hij schrijft over zijn vriendschap met de vrouw van Han Voskuil, zijn relatie tot andere artiesten als Charlotte Mutsaers en haar man Jan Fontein, over de familieverhoudingen en veel over zijn nieuwe vriendschap met Emma, de moeder van Sandra, bekend van de paskamermoord. Zij heeft een zwaar leven sinds haar dochter vermoord is in Zaandam. <br/><br/>Daarnaast schrijft hij zeer vermakelijk over zijn ontmoetingen op straat met (veelal) onvriendelijk, asociaal volk dat zijn prenten niet waardeert. En het boek leert hoe het is om samen te werken met laagopgeleide medemensen in een onuitdagende omgeving. Hoe sommige mensen denken, leven en tot beslissingen komen (bijvoorbeeld om op de PVV te stemmen). En wat er gebeurt als een laagopgeleide medemens in een enigszins leidinggevende positie geraakt. Detlev werkt graag als controleur. Enerzijds omdat hij auto’s en verantwoordelijkheid haat. Anderzijds, vermoedelijk, omdat hij er inspiratie in vindt. <br/><br/>Het boek is geestig, serieus en emotioneel.